(၁) မွာက မိနီေသသြားတာနဲ႔ ဆက္မေရးၿဖစ္တာ ၂ ႏွစ္ၿပည့္ေတာ့မယ္ ၿမစ္ၾကီးနား သၾကၤန္က ၿပန္စမယ္ဗ်ာ။ ၿမစ္ၾကီးနားသၾကၤန္က ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ ရန္ကုန္သၾကၤန္လို ကားတို႔ဆိုက္ကယ္တို႔ ေတာ္ေတာ္နည္းတယ္ စက္ဘီးနဲ႔ ေလွ်ာက္လည္ၾကတာ။ ေမခ၊မလိခ ၿမစ္ဆံု အဲ့ဒီၿမစ္ဆံု မေရာက္ခင္ ကရိန္ေနာ္ (ကရိန္ေနာ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ေနတဲ့ ေနရာကေန (၉)မိုင္ေဝးတယ္) အဲ့ေနရာကို သြားလည္ၾကတာ ၿပီးရင္ ၿမစ္ေရနဲ႔ ေရေလာင္းၾကတာ ေပ်ာ္စရာၾကီး လမ္းေတာက့္ေလွ်ာက္မွာ ေရကစိုလာတာ စက္ဘီးက ေလတိုးေတာ့ လူကၿပာေနၿပီ ကရိန္ေနာ္လဲ ေရာက္ေရာ ၿမစ္ေရေလာင္းခံရေတာ့ ေအးစိမ့္ေနတာပဲ အမွတ္တရပါပဲ။
အဲ့ဒီသၾကၤန္တုန္းက သြားလည္ၾကတာ စက္ဘီးေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ အေဖ၊အေမ၊ဖိုးၿပည့္က တစ္စီး၊ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာမ မစမ္းရီ၊ကိုသံ၊ နာမည္မသိေတာ့ဘူး ကိုကုလားပဲမွတ္မိတယ္ (အသားညိဳလို႔ နာမည္ေၿပာင္ေပးထားတာ)၊ အဲ့ဒီအမေသးေသးေလးက (မစုလားမသိဘူး)၊ ကိုဝင္းေအး၊ကိုသက္၊မေပါက္၊မႏုရီ၊ႏွင္းေဝလိႈင္တို႔မိသားစု ေနာက့္အမ်ားၾကီးဗ် မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ေရပက္တာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကမ္းေတာ့ ေတာ္ယံုစက္ဘီးကၽြမ္းက်င္တဲ့သူဆို မနင္းရဲဘူး ေတာ္ေတာ္ေလး pro ၿဖစ္မွ နင္းရဲတာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ မမကို တၿခားသူေတြက တင္နင္းတယ္ တစ္စီးကို ၃ေယာက္ေပါ့။
ၿဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာမက ေနာက့္ကေနမစီးဘူး ကိုသံကမနင္းရဲေတာ့ ဆရာမကနင္းတယ္ သူကေနာက့္ကေနထိုင္တယ္ ၿပီးေတာ့ခ်မ္းလို႔ သဘက္ၿခံဳထားတယ္ နင္းတဲ့ဆရာမက ေခ်ာေခ်ာေလး ေနာက့္က ေခါင္းၿမီးၿခံဳထားေတာ့ ေကာင္မေလးဆိုၿပီး
ေရာက္တဲ့ေနရာတိုင္းက ေပးမထြက္ဘူး အတင္းေခါင္းၿမီးၿခံဳထားတာ ဖြင့္ခိုင္းတယ္ ဟီးးး ကိုသံကရွက္ၿပီးမဖြင့္ေတာ့ ရယ္ပြဲကိုၿဖစ္ေရာ သူတို႔ကအသည္းယားေလ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔က ရယ္ေလ ေနာက့္မွေကာင္ေလးမွန္းသိေတာ့ ရယ္လိုက္ၾကတာ ကရိန္ေနာ္ မေရာက္မခ်င္း လမ္းေတာက္ေလွ်ာက္ပဲ အၿပန္ၾကေတာ့ သူပဲနင္းေတာ့တယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေနတဲ့ ၅၀၃ တပ္ကေန ၿမစ္ၾကီးနားၿမိဳ႕ထဲကို (၇)မိုင္ေဝးတယ္ တပ္အၿပင္မွာ နန္႔ေပါင္ရြာရိွတယ္ အဲ့ရြာထိပ္မွာ ဘက္(စ္)ကားစီးရတာ ေသခ်ာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး ဘယ္ေလာက့္ေစာင့္ရလဲဆိုတာ ဘက္(စ္)ကားကတစ္စီးပဲရိွေတာ့ ၿမိဳ႕ထဲကိုပို႔ ၿမိဳ႕ထဲကေနၿပန္လာမွ လူေစာင့္ၿပီး ေနာက့္တစ္ခါထပ္ထြက္ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ ၾကာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ စက္ဘီးနဲ႔သြားတယ္ အေဖ၊ကၽြန္ေတာ္၊ဖိုးၿပည့္က တစ္စီး။ အေမ၊မမက တစ္စီး ၿမိဳ႕ထဲသြားရင္ စက္ဘီးနဲ႔သြားတာမ်ားတယ္ ၿမစ္ၾကီးနားမွာေနရင္ စက္ဘီးမစီးတက္ရင္ ေၿခက်ိဳးတာပဲ အေဖကလြဲရင္ က်န္တဲ့သူ ၄ေယာက္လံုး ၿမစ္ၾကီးနားေရာက္မွ စက္ဘီးစီးတက္တာ။ စက္ဘီးစီးသင္တုန္းက မွတ္မိေသးတယ္ ေလယာဥ္ကြင္းနားမွာပဲ ကတၱရာခင္းထားေတာ့ အဲ့မွာသြားသင္တာ အဲ့ဒီနားမွာ ေဘာလံုးကြင္းရိွေတာ့ ေမာင္ဗမာစက္ဘီးကို အရင္တြန္းခိုင္းတယ္ ကြင္းတပတ္တြန္းရတာ ေဘာလံုးကြင္းတပတ္ဆိုေတာ့ ေသေရာ။
ကၽြန္ေတာ္ကလဲ စက္ဘီးစီးတက္ခ်င္ေတာ့ လဲက်လဲ မနာႏိုင္ဘူး စက္ဘီးကိုၿပန္ေထာင္ ရေအာင္ၿပန္တြန္းတာပဲ စက္ဘီးလဲႏိုင္သြားေရာ စသင္ေပးတယ္ ကတၱရာလမ္းေပၚမွာ တစ္ေခါက္၊ႏွစ္ေခါက္ နင္းတက္သြားေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေဝးေဝးထိ နင္းသြားေရာ စက္ဘီးလဲပါေလေရာ အဲ့မွာ ကိုယ့္လိုအစီးသင္တဲ့ ေကာင္ေလးက တက္နင္းသြားေရာ ငိုတာမ်ုက္ရည္ ေပါက္ေပါက္က်တယ္ အေမက ေဘာလံုးကြင္းမွာဆိုေတာ့ မသိဘူး။ တက္နင္းသြားတဲ့သူကလဲ သိေတာ့ စက္ဘီးခ်ၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူး သူကလဲ ကေလးသာသာ အရြယ္။
အေဖ့ဌာနက အရာရိွက ကားနဲ႔ၿဖတ္သြားေတာ့ အေဖသမီးမွန္းသိေတာ့ ဆင္းေမးတယ္ ဘာၿဖစ္တာလဲဆိုၿပီး စက္ဘီးတင္နင္းခံရမွန္းသိေတာ့ ဆူပါေလေရာ အဲ့ေကာင္ေလးကို ႏွစ္ေယာက္လံုးကို သူ႔ကားေပၚတင္ၿပီး တပ္ေဆးခန္းကိုေခၚသြားတယ္ အေဖ့ကိုလွမ္းေခၚ အေဖကလဲၿပာေနၿပီ ဟီးးး ေတာ္ေသးတယ္ ဘာမွအထဲမွာ မၿဖစ္ဘူး စက္ဘီးတစ္စီးလံုး ဗိုက္ေပၚနင္းသြားတာ။ ဆရာဝန္ကလည္း အံၾသေနတယ္ ၿပီးေတာ့ အေမပါဆူခံရေရာ အဲ့ဒါနဲ႔ စက္ဘီးမစီးရေတာ့ဘူး ဒါေပမယ့္ လူၾကီးေတြလစ္တာနဲ႔ ခိုးစီးေတာ့ ေကာင္းေကာင္းစီးတက္သြားေရာ။ ေနာက့္ေတာ့ အေဖက ဂ်ပန္စက္ဘီး ေပါ့ေပါ့ေလးတစ္စီး ဝယ္ေပးတယ္။
ၿမစ္ၾကီးနားမွာ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း လီဆူးမေလးရိွတယ္ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာမ မစမ္းရီရဲ႕ ညီမတစ္ဝမ္းကြဲ မစမ္းရီအေဖက ၿမန္မာ၊ အေမကလီဆူး မစမ္းရီတို႔ ညီမ ၃ ေယာက္ရိွတယ္ အၾကီးေရာ အငယ္ေရာ အေမဘက့္လိုက္ၿပီး ခရစ္ယာန္ယူတယ္ မစမ္းရီက ဗုဒၶဘာသာ ယူတယ္ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ငြါးမဆားက ခရစ္ယာန္ ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း ေလာင္းေက်ာ္တယ္။
တနဂၤေႏြေန႔ ဘုရားေက်ာင္းတက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ပါတယ္ ဖာသာက အာမင္ဆို ကၽြန္ေတာ္က အာမင္လိုက္ဆိုတယ္။ ဥပုဒ္ေန႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားရင္ သူပါတယ္ ဘုန္းၾကီးက သီလေပးရင္ သူကလိုက့္ဆိုတယ္ အိမ္ကလူၾကီးေတြက လႊတ္ေပးထားတယ္ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ၾကဆိုၿပီးေတာ့။
ေနာက့္တစ္ေယာက္က သဲအူ သူ႔အေဖက ပိုင္းေလာ့ သူအေမက စိုးၿမတ္သူဇာလို အရမ္းေခ်ာတယ္ တခါတေလ သူအိမ္သြားလည္တယ္ ငြါးမဆားရြာၿပန္တဲ့အခ်ိန္ သူ႔အေမ၊သူအမဝမ္းကြဲ၊သဲအူ၊ကၽြန္ေတာ္ ၿမစ္ကမ္းပါးသြားၿပီး ပုရစ္ဖမ္းတယ္ သူ႔အေမက မစားရဲဘူး အိမ္ကရဲေဘာ္ေတြ ေပးတာ ဖမ္းၿပီးရင္ အသက္က ၂၅ႏွစ္ ေလာက္ဆိုေတာ့ ကေလးစိတ္ေပါ့ အဲ့တုန္းကေတာ့ နားမလည္ခဲ့ဘူး ဘာလို႔လိုက္ေဆာ့လဲပဲ ေတြးမိတာ။
တၿခား အရာရိွကေတာ္ေတြထက္ သူက အရမ္းသေဘာေကာင္းတာပဲ သိတယ္ေလ အခုခ်ိန္မွ နားလည္တယ္ ေယာက်္ားေနာက့္လိုက့္လာရေတာ့ ဘာမွမရိွတဲ့ေဒသေလ သူလဲ ကေလးလို ေပ်ာ္ေအာင္ေနတာေပါ့။ တေန႔ေတာ့ ဥပုဒ္ေန႔ၾကီး ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း လိုက္မသြားဘူး သူအိမ္လာေဆာ့တယ္ သူ႔အေမက ဥပုဒ္ေစာင့္တယ္ ေနလည္က်ေတာ့ ပုရစ္ဖမ္းၾကေရာ ခဏေနက်ေတာ့ သူေအာ္ပါေလေရာ ဥပုဒ္က်ိဳးၿပီတဲ့ ဟီးးး သီခ်င္းေလး တေအးေအးနဲ႔ ပုရစ္ဖမ္းတာေလ။ သီခ်င္းဆိုတာလည္း အရမ္းနားေထာင္ေကာင္းတယ္။ အဲ့ေန႔က အေစာၾကီး အိမ္ၿပန္ေဆာ့ရတယ္ ေသာင္ၿပင္မွာ မေဆာ့လိုက့္ရဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ၿပန္ေရာက္ၿပီး ေနာက့္ပိုင္းကို အဆက္အသြယ္မရေတာ့ဘူး သူတို႔နဲ႔ ေနာက္ေတာ့ အေဖကေၿပာတယ္ သဲအူအေမ ဆံုးသြားၿပီတဲ့ ရင္သားကင္ဆာနဲ႔တဲ့ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိတယ္ စိုးၿမတ္သူဇာကားေတြ ၾကည့္တိုင္း သဲအူအေမကို သတိရမိတယ္။
ေနာက့္မွ ေတာထဲပန္းခူးလိုက္တာေတြ ကခ်င္ရြာေတြထဲ သြားလည္တာေတြ ေရးေတာ့မယ္ အခုေတာ့ ပ်င္းသြားၿပီ ဆက္ေရးဖို႔ကို ဟီးးး ဆက္ရန္ေပါ့ေနာ္။
7th March 2012!!
ငယ္ဘ၀အမွတ္တရမ်ား။ (၁)
မူၾကိဳမွာနားခဲ့တဲ့အဆက္ပါ ေက်ာင္းတက္ေတာ့
အမက (၁၂) မွာစတက္ရတယ္။ အေမ့ကိုေတာ့ ေက်ာင္းကဆရာဆရာမေတြကခင္ၾကတယ္
အလွဴဆိုလက္မေႏွးလို႔ပါ ၿပီးေတာ့အိမ္မွာက ၀င္ထြက္ေနၾကေလ။
ဒါေပမယ့္အေဖေရာအေမပါ
မ်က္နာသာမေပးခိုင္းဘူး။ မမကေတာ့ေက်ာင္းမွာစံၿပ ႏွစ္တိုင္းပထမပဲ
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ တတိယေတာင္ ေတာ္ေတာ္ထိန္းရတယ္။ မမက၀ီရိယေကာင္းတယ္
ကၽြန္ေတာ္ကပ်င္းတယ္
ခုခ်ိန္ထိပ်င္းတုန္း စာေမးပြဲဆို ဇန္န၀ါရီေလာက္မွစာစၾကည့္တာ အဲ့ဒီအက်င့္က
၁၀တန္းအထိ အက်င့္ပါသြားေရာ သူမ်ားေတြၿပန္ေႏြးတဲ့အခ်ိန္မွ ကၽြန္ေတာ္ကစၿပီးစာၾကည့္တယ္။
ညဏ္ေကာင္းေတာ့အထင္ၾကီးတယ္
ငါေအာင္မွာပဲဆိုၿပီး အဲ့ဒီစိတ္က ေတာ္ေတာ္ေလးလြဲခဲ့ပါတယ္။
မမနဲ႕ကအထက္ေအာက္ေပမယ့္ အကုန္မတူဘူး စရိုက္လဲကြာတယ္ သူကမာနၾကီးေပမယ့္
လူ၀င္ဆံတယ္
ကၽြန္ေတာ္ကမာနမၾကီးေပမယ့္
ၿပန္မေၿပာနားမေထာင္။ ငယ္ငယ္ကၿပည္ေထာင္စုေန႔ဆို က်ိဳကၠဆံကြင္းမွာ
အခမ္းအနားရိွတယ္ အလံကအဲဒီမွာနားတာေလ အေဖကအၿမဲလိုက္ပို႔တယ္။
အေဖကသူ႔ကေလးေတြကို အရမ္းဂရုစိုက္တာေလ သူတက္ႏိုင္တဲ့အတိုင္းအတာ
အၿမင့္ဆံုးမွာထားခဲ့တာပါ ခုအခ်ိန္အထိပါပဲ။
အဲ့ဒီေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ကဆိုးတယ္ကြာ။
အဘိုးတို႔အဘြားတို႔က စည္းကမ္းအရမ္းရိွတာ အေဖတို႔ငယ္ငယ္က
ဘယ္မွမသြားခဲ့ရဘူးေလ။ ၿပည္ေထာင္စုခန္းမမွာ ၿမန္မာတစ္ၿပည္လံုး architecture
ၿပထားတာေလ လမ္း၊ တံတား အစံုေပါ့။ အေဖကမၿမင္ရမွာစိုးလို႔ အေပၚတင္ေပးထားတယ္ ကၽြန္ေတာ္ကၿဖတ္သြားသမွ် ကားရုပ္ေတြကိုအကုန္ ယူထားတာ အေမကဆူတာေပါ့ေနာ္ မလုပ္ရဘူးလို႔ အေဖကဘာမွမေၿပာဘူး ကၽြန္ေတာ္ယူသမွ်ကားေတြ ၿပန္ခ်ေပးတယ္ ေပ်ာ္တာေပါ့ေနာ္။ ကားေတြကၿဖတ္သြားလိုက္ ကၽြန္ေတာ္ကဖမ္းထားလိုက္နဲ႔ ငယ္ဘ၀ကေတာ္ေတာ္ေလး အၿပစ္ကင္းတာ ေဆာ့ခ်င္တာတစ္ခုပဲသိတယ္ ဘာမွမရိွခဲ့ပါဘူး။
ခုေတာ့မတူေတာ့ဘူးေလ စေန၊ တနဂၤေႏြ
ဆိုတစ္ရက္ရက္အၿပင္ထြက္လည္တယ္ ဘုရားတက္တယ္ လမ္း၃၀မွာထမင္းစားရင္စား
မစားရင္ကရ၀ိတ္မွာသြားစားတယ္ အခ်ိဳပြဲက cake ခ်ေပးတာေလ
ကၽြန္ေတာ္က
cream ေတြအကုန္စားတယ္ မုန္႔သားကိုမစားဘူး အေမကႏွေၿမာတာေပါ့
အကုန္ရွင္းရမွာေလ အေဖကေၿပာတယ္ ကေလးပဲတဲ့ အဲ့လိုအလိုလိုက္တာ
ေနမေကာင္းဘူးဆိုရင္ ေဆးခန္းကၿပန္လာတာနဲ႔ အရုပ္၀ယ္ေပးေနၾက။
ေအာ္...ၿပန္ေရာက္ခ်င္လိုက္တာ ငယ္ဘ၀ကိုေလ။
ကၽြန္ေတာ္
ပထမတန္းေၿဖၿပီးေတာ့
အေဖၿမစ္ၾကီးနားကိုေၿပာင္းရတယ္ အေဖကမေခၚခ်င္ဘူး ဟိုမွာကမဖြံ႔ၿဖိဳးဘူးေလ
အစစအရာရာ ေနာက္က်က်န္ေနတာ အေမကလည္းကေလးေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ မလိုက္ခ်င္ဘူး
အဘိုးတို႔အဘြားတို႔က တပ္ထဲမွာေနေစခ်င္တယ္
ခုေနတဲ့အိမ္ကိုလူငွားတင္ခိုင္းတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲလိုက္သြားတယ္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့
ကေလးပီပီခရီးထြက္ရတာေပ်ာ္တာေပါ့။ အဘြားက သူ႔ေၿမးအေၾကာင္းသိတယ္
အေမ့ကိုမွာတယ္ ကေလးေတြကိုၿမစ္ထဲဆင္းၿပီး ေရမခ်ိဳးခိုင္းနဲ႔တဲ့
အိမ္မွာပဲခ်ိဳးခိုင္းတဲ့။
ေရာက္ၿပီး ၃ ရက္ေလာက္ေနေရာ အေဖေရခ်ိဳးေတာ့
ညီအစ္မ ၂ ေယာက္လိုက္သြားတယ္ ဖိုးၿပည့္ကေတာ့အေမနဲ႔က်န္ခဲ့တယ္။
အေမကေတာ့မွာတယ္ အေဖ့နားမွာေနလို႔ ၿမစ္ထဲလဲေရာက္ေရာအေဖက
ေရအစပ္မွာပဲေဆာ့ခိုင္းတယ္။ အေဖ့သူငယ္ခ်င္းေရာက္လာေတာ့ စကားေၿပာတာေပါ့
ကၽြန္ေတာ္တို႔အနားမွာပဲေလ မမကေတာ့ေရစပ္မွာ တဖဝါးမွမခြာဘူးေလ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ငါးလိုက္ဖမ္းေနတာ ဖမ္းရင္းနဲ႔ေရစီးထဲပါသြားတာနစ္ေရာ မမကလဲမသိဘူး ေရထဲနစ္သြားလိုက္ ေပၚလာလိုက္ ကၽြန္ေတာ္ အေဖ့ကိုတအားေအာ္ေခၚတာ ေရေတြ၀င္ေနေတာ့ အသံမထြက္ဘူးေလ။
ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ေရနစ္တဲ့ခံစားခ်က္က ကံေကာင္းလို႕ အေဖကသတိရေတာ့ၾကည့္ေတာ့ မမပဲရိွတယ္
ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာက္ေနၿပီ
အဲ့အခ်ိန္မွာတခ်က္ၿပန္ေပၚတာ အေဖကလည္းအေတြ႕ ေတာ္ေတာ္လွန္းေနၿပီ
အေဖေတာ္ေတာ္ေလး ကူးလိုက္ရတယ္။ ကမ္းေပၚေရာက္ေတာ့ဆဲပါေလေရာ
ငါ့သမီးေသလို႔ကေတာ့ အကုန္သတ္ပစ္မယ္ဆိုတာခ်ည္းပဲ။
အေမကေတာ့သိသိခ်င္း
ေမာင္းေလးခ်ီၿပီးလာပါေလေရာ ေတြေတာ့ရိုက္တယ္ဗ်။ အေဖကဆူတာေပါ့ မဟုတ္ဘူးအေမက
ေသြးရူးေသြးတမ္းၿဖစ္သြားတာ ေသၿပီဆိုၿပီးေတာ့ေလ။ သနားပါတယ္ အေဖနဲ႔အေမ
ကၽြန္ေတာ္ေ တာ္ေတာ္ဆိုးတာေနာ္ အေမကၿပန္မယ္ဆိုတာခ်ည္းပဲ အေဖကေခ်ာ့ရတာေပါ့ ၁ ႏွစ္ပဲေနေပါ့ေရာက္ၿပီးမွေတာ့ ေနာက္ႏွစ္မွၿပန္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ငေပေလ ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ၿမစ္ထဲဆင္းခ်င္တယ္ အေမကလံုး၀ေပးမသြားဘူး အိမ္မွာပဲေရခ်ိဳးရတယ္ ၁လေလာက္။
ကၽြန္ေတာ္
အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ေၿပာပါဆိုရင္
ၿမစ္ၾကီးနားမွာေနရတဲ့အခ်ိန္ပါ အရမ္းေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ေလ။
ေရခ်ိဳးၿပီဆိုရင္ ေသာင္ၿပင္မွာ ပုရစ္ဖမ္းတာ မမကမလုပ္ရဲဘူး ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့
လူဆိုးေလ ပုရစ္တြင္းေတြထဲ ေရလိုက္ေလာင္း အထဲမွာေရမြန္းေတာ့အေပၚတက္လာတာ
လိုက္ဖမ္းေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့တာ အဟီး ငရဲေတာ့ေတာ္ေတာ္ၾကီးမွာေနာ္
ခုစာေရးရင္းနဲ႔ေတြးမိတာေလ။
ၿပီးရင္ ေသာင္ၿပင္မွာစိုက္ထားတဲ့အပင္ေတြ လိုက္ခူးတာ အေမက ဆူတယ္ေလ ပိုင္ရွင္ကရိုက္လိမ္မယ္ဆိုၿပီး
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ရယ္ေနတာပဲ
ေပ်ာ္တာကို။ ခရမ္းခ်ည္သီး၊ ေၿပာင္းဖူး၊ အာလူး၊ ခရမ္းသီး၊ မုန္ညွင္း
အစံုပဲေလ မုန္ညွင္းဆို အဖူးဖူးေနခ်ိန္အရမ္းလွတာ ေရမခ်ိဳးခင္အခင္းထဲမွာ
ေၿဗာင္းဆန္ေအာင္ေဆာ့တာ ေမာမွေရခ်ိဳးတာေလ ေရထဲမွာလဲေဆာ့တာပဲ ငါးဖမ္းတယ္
ေက်ာက္ခဲကို ေရေပၚခုန္ေအာင္ ပစ္တယ္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့ရတာေလ။
ေရခ်ိဳးဖို႔ဆင္းရင္ ေမေမကေမးတယ္ ဆပ္ၿပာ၊ေရခြက္၊တဘက္ က်န္ခဲ့မွာဆိုးလို႔
ကၽြန္ေတာ္ကဒိုင္ခံေအာ္တယ္
ဆပ္ၿပာပါၿပီ ေရခြက္ပါၿပီ တဘက္ပါၿပီ ေဆာ့ဖို႔သြားခ်င္ေနတာေလ။
မမပဲအကုန္ယူရတာ ေဘးအိမ္က ဘဘတို႔ေမြးထားတဲ့ ေခြးၾကီးနာမည္ကပါပီေလ
ခ်င္းေခြးၾကီးလိမၼာတယ္ သူကသူ႔ကိုေခၚတယ္ထင္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္အနားလာတာေပါ့
ကၽြန္ေတာ္
နဲ႔ရြယ္တူေလာက့္ရိွတယ္
အေကာင္ကၾကီးတာကို ေအာ္တာေပါ့ကြာ အသားကုန္ အေမကလဲလန္႔သြားတယ္ေလ
ၾကီးၾကီးကဆင္းလာတယ္ အေမ့ကိုမေၾကာက္ပါနဲ႔ သူ႔ကိုေခၚတယ္ထင္လို႔တဲ့
မကိုက္တက္ဘူးတဲ့ေလ။
အဟီး အၿဖစ္ကအဲ့လို ေနာက္ေတာ့ခင္သြားေရာ
ေရခ်ိဳးၿပီဆိုသူ႔ကိုေခၚသြားတယ္ ေသာင္မွာေဆာ့တာေပါ့ တခုခုကိုပစ္လိုက္ၿပီးရင္
ၿပိဳင္တူေၿပးလုတာ သူပဲရပါတယ္ ၿပီးရင္ခ်ီလာေပးတယ္ေလ။ အဲ့မွာ အေကာင္ေတြကို
စခ်စ္တက္တာ အခုခ်ိန္အထိကို ေခြးေမြးခ်င္တုန္းေလ ပါပီနဲ႔ခဏပဲ ေဆာ့ရပါတယ္
ေၿမြကိုက္လို႔ေသသြားတယ္ေလ ၾကီးၾကီးက ညဘက္အိမ္ေအာက္ဆင္းေတာ့
ေၿမြကအိမ္ေအာက္မွာေလ တက္နင္းမွာစိုးလို႔ ပါပီကေဟာင္ေတာ့
သူကိုကိုက္လိုက္တာ။
ေခြးကကၽြန္ ေၾကာင္ကသခင္တဲ့ ပါပီမရိွေတာ့
ေၾကာင္ေမြးပါေလေရာ အေဖကယူလာေပးတာေလ ေၾကာင္လဲကိုယ္နဲ႔က်မွ ဘ၀ပ်က္တယ္။
ေၾကာင္ကိုေရခ်ိဳးတယ္ ၿပီးရင္ေမြးစကေလးလို အႏီွးနဲ႔ထုတ္ၿပီးခ်ီထားတာ
အေမကေၿပာတယ္ သမီးရယ္မလုပ္ပါနဲ႔ ငရဲၾကီးမယ္တဲ့ မရဘူး အိပ္ရင္လဲေခၚသိပ္တာေလ
မမကစိတ္ညစ္ေရာသူမွမၾကိဳက္တာ။
ကၽြန္ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာေလ တပ္ထဲမွာဆိုေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ေမြးၿမဴေရးလုပ္ရတယ္။
အေဖကေတာ့ၾကက္ပဲေမြးတယ္ အပင္လည္း နည္းနည္းပဲစိုက္တယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေၾကာက္လို႔
အပင္ဆိုလဲခက္ရင္းနဲ႔ဆြ ေရေလာင္းတယ္ ခူးပစ္တယ္ ၾကက္ကိုလဲေရခ်ိဳးတယ္
အိမ္ေပၚေခၚထားတယ္ အေမကစိတ္ကိုညစ္ေရာ မခံပါဘူး အကုန္ေသေရာေလ။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ေၿပာမရေတာ့ ၀က္မေလး၀ယ္ေပးတယ္ မိနီတဲ့
ကၽြန္ေတာ္ေတာ္ေတာ္ခ်စ္တာ
ေၾကာင္လိုပဲေမြးတယ္ ေရခ်ိဳးတယ္ အစာေသခ်ာေကၽြးတယ္ သူ႔သဘာ၀မဟုတ္ေတာ့
ၾကာေတာ့ဖ်ားေရာ အစာမစားဘူး အေဖကေဆးခန္းၿပမယ္ဆိုၿပီးယူသြားေရာ။
ၿပန္မေခၚလာဘူး ကၽြန္ေတာ္ေမးလဲ မေကာင္းေသးဘူးေၿပာတယ္ အမွန္ကေခၚသြားၿပီး ေနာက္ေန႔မွာေသသြားတာ ၿမစ္ထဲမွာေမွ်ာလိုက္တာေလ။
ကၽြန္ေတာ္
ကလဲ
ေနမေကာင္းၿဖစ္ေနေတာ့ မေၿပာဘူး စိတ္ထိခိုက္မွာစိုးရိမ္လို႔။ တေန႔ေတာ့ဘဘ
သမီးမႏုရီကေၿပာေရာ နင့္၀က္ကေလးေတာ့ ေသသြားၿပီလို႔ သူက သိတယ္ထင္ေနတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္လဲဖ်ားပါေလေရာ အဲ့မွာေတာ္ေတာ္ေၾကာက္သြားတာ ခ်စ္တဲ့လူေတြနဲ႔ ေသကြဲကြဲရတာကို အခုခ်ိန္ထိ ဆုေတာင္းတယ္ ကၽြန္ေတာ္အရင္ေသပါရေစလို႔ တရားမရိွဘူး အတၱၾကီးတာေလ မခံစားႏိုင္ဘူး က်န္ေနခဲ့တာကို။
အေဖကဘာအေကာင္မွ မေမြးခိုင္းေတာ့ဘူးေလ
ပ်င္းသြားၿပီ
ေနာက္မွပဲဆက္ေရးေတာ့မယ္ေလ။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ၿမစ္ၾကီးနားကို တစ္ေခါက္လိုက္
ၿပန္သြားခ်င္ေနမိတယ္ အရမ္းတိုးတက္ေနပင္မယ့္ ေနခဲ့တဲ့ေနရာေလးကိုို
လြမ္းေနမိတယ္ေလ။
2nd October 2010!
7:00pm
http://khinsandarwaine.blogspot.com/2010/10/blog-post_3938.html
**အရင္ Blog မွာက ၁ မွာပဲ ရပ္ေနတယ္ ဆက္မေရးၿဖစ္ေတာ့ဘူး ဒီေန႔ေတာ့ စာေရးခ်င္ေနတာနဲ႔ ဆက္ေရးၿဖစ္မယ္ ထင္တာပဲ ဒီညေတာ့ မအိပ္ၿဖစ္ဘူး ထင္ပါတယ္။**
ငယ္ဘ၀အမွတ္တရမ်ား။
ကၽြန္ေတာ့္ေဖေဖက ေလတပ္က၀န္ထမ္းပါ ခုေတာ့အရပ္ဖက္ေပါ့
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမြးေတာ့ မဂၤလာဒံုအမွတ္(၂)ေဆးရံုမွာပါ။
ကၽြန္ေတာ္ေ
မြးေတာ့ တာ၀န္က်နပ္(စ္)က
မိန္းကေလးလို႔ လာေၿပာေတာ့ အေဖကမယံုဘူးတဲ့ အေမ့နာမည္ေၿပာမွ ယံုတာတဲ့။
မမေမြးၿပီးေတာ့ အေဖကေယာက်ာၤးေလးလိုခ်င္တာ အေဖ့ညီေတြက သားတစ္ေယာက္
သမီးတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ အေဖလည္းသားလိုခ်င္တာေပါ။့ အေမကလည္းဆုေတာင္းတယ္ေလ
ေရႊတိဂံုေစတီက သားဆုပန္ရုကၡစိုးမွာ ေတာင္းတာတဲ့ ေပးတယ္ေလ။
အေမကိုယ္၀န္နဲ႔တုန္းကလည္း ေနတာထိုင္တာ သြားတာလာတာ အကုန္ေယာက်ာၤးေလး
ကိုယ္၀န္ေဆာင္အတိုင္းပဲေလ စားေတာ့လည္း အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ လက္ၻရည္တဲ့။
အဲ့ေတာ့အေမေရာအေဖပါ သားဆိုၿပီး (Ultrasound) လည္းမရိုက္ဘူး
ေမြးမွသမီးဆိုေတာ့ ညစ္သြားတာေပါ့ ဒါေပ့မယ့္အေဖေရာအေမပါခ်စ္ပါတယ္။
ေမြးစကမ်က္စိကမၿမင္ရဘူးတဲ့ Dr သန္းေအာင္စီမွာေတာ္ေတာ္ေလး ကုလိုက္ရတယ္
ဒုကၡမ်ားတဲ့ကေလးမို႔ ခ်စ္တာေနမွာ။ လိပ့္ဆိုေတာ့ ကိုယ္ဘက္ကိုယ္ယက္တာေလ
မမေမြးတုန္းက ေအးတယ္တဲ့ ကေလးရိွမွန္းေတာင္မသိရဘူးေလ ကၽြန္ေတာ့္က်မွဆိုးတာ
မမကအိမ္ၿပင္မထြက္ဘူး ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေတြ႔သမွ်လူနဲ႔ လိုက္သြားတာပဲ။
မမကအၿပင္စာမစားဘူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့အကုန္စားတယ္။ အေဖရံုးပိတ္ရက္ဆို
မိသားစုလိုက္ ေက်ာက္ေရတြင္းၿခံသြားၾကတယ္ အေဖ့ အေဖနဲ႔အေမအိမ္။
ကၽြန္ေတာ့္အဘြားက
အပင္စိုက္တာ၀ါသနာပါတယ္ေလ ဘုရားတင္ရင္တင္ မတင္ရင္ပန္းေတြအပင္မွာ အလွထားတာ။ကၽြန္ေတာ္ကရိွသမွ် အပင္အကုန္ခူးေဆာ့တာေလ အဘြားကအေဖကိုေၿပာတယ္ ေမာင္ေမာင္ရယ္တဲ့
မင့္္သမီးအငယ္မကိုငါေၾကာက္တယ္ သူလာရင္ငါ့အပင္ေတြ အကုန္ခူးေဆာ့ေရာေတာ့။
အေဖကမၾကိဳက္ဘူးေလ အဲ့လိုေၿပာလို႔ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မွားတာပါ ကၽြန္ေတာ္ကအေဆာ့သန္တာကို အေဖကအေၿပာမခံဘူး သူ႔သားသမီးကို ငယ္ငယ္ထဲကဘယ္သူမွ
အေၿပာမခံဘူးေလ။
မမက အိမ္ေပၚမွာပဲေနတာ ကၽြန္ေတာ္ကၿခံထဲမွာေဆာ့တာအားမရဘူး အၿပင္ထြက္သြားတာတဲ့
ရပ္ကြက္ကဆိတ္ၿငိမ္ရပ္ကြက္ဆိုေတာ့
လူၿပတ္တယ္ေလအဘြားတို႔ကဖမ္းေခၚသြားမွာဆိုးတာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့အၿပင္ထြက္ေဆာ့တယ္
လူမရိွေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲေဆာ့ရတာအရမ္းေပ်ာ္တာ။ အဲ့ဒါကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း
အကင္းပဲရိွေသးတာ ကၽြန္ေတာ္ဆိုးတာေတြအမ်ားၾကီးေလ။ ေၾသာ္ ေၿပာဖို႔ေမ့ေနတာ
မမေမြးတုန္းက အရုပ္မေလးအတိုင္းပဲ ကၽြန္ေတာ္ၾကေတာ့ ရုပ္ဆိုးတယ္ေလ နဖူးမွာလည္း
မွဲ႔နီပါတယ္ ဆံပင္ကေကာက္ေကာက္ေလးဆိုေတာ့ အေဖကကပၸလီလို႔ေခၚတာ။
ေတာ္ေတာ္ေလးၾကီးတဲ့အထိ အဲ့လိုေခၚရင္ စိတ္ဆိုးတယ္ ခုေတာ့ၾကားခ်င္ေနမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ေၿပာပါဆို သၾကၤန္ေလ ခုအရြယ္ထိသၾကၤန္ေရာက္ရင္
ရင္ခုန္ေနတုန္း ေရေဆာ့ရတာကိုေပ်ာ္တာ။ ငယ္ငယ္ကအေၾကာင္းမွတ္မိေနတယ္ ကၽြန္ေတာ္ကအိပ္ေရးအရမ္းမက္တာ (အခုအသက္အရြယ္ထိပါပဲ) သၾကၤန္ဆိုအေစာၾကီးႏိုးၿပီး ေရေဆာ့ဖို႔ပူဆာေတာ့တာ
ေရမပက္မရၿခင္း ဂ်ီတိုက္ေနတာေလ။ အိမ္မွာက ေက်ာက္စည္ရိွတယ္
က်န္တဲ့အခ်ိန္ေတာ့မသံုးၿဖစ္ဘူးေလ သၾကၤန္ေရာက္ရင္အေဖက ေရထည့္ေပးထားတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကအိမ္ၿပင္မွာေရေဆာ့ ေရကုန္ရင္ေက်ာက္စည္ကေရလာခပ္
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ေဆာ့လည္းဆိုေတာ့ ေရခပ္ရင္းေက်ာက္စည္ထဲေဇာက္ထိုးက်ေရာ
တကယ္ေတာ့ေက်ာက္စည္က ၂ေပေလာက္ပဲရိွတာေလ ကေလးအရပ္နဲ႕ဆိုေတာ့နစ္တာေပါ့။
အေဖေရာအေမပါလန္႔သြားတာေပါ့ ကၽြန္ေတာ္ကလည္းအငိုသန္သန္နဲ႔ဆိုေတာ့ၿပီးေရာ။
ခဏပါေန႔တပိုင္းပဲ ညေနသူမ်ားကေလးေတြ ေရေဆာ့ဖို႔တာစူေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းေဆာ့တာေပါ့
အေဖကမေၾကာက္ဘူးလားေမးေတာ့ ရယ္တယ္ေလ ကၽြန္ေတာ္ကတခုခုေက်နပ္ရင္ ရယ္ေနေရာ။
၄ႏွစ္ေလာက္လဲေရာက္ေရာ မူၾကိဳေနရတယ္ မမနဲ႔အတူေပါ့ ေမာင္ေလးေမြးၿပီေလ
မမကသနပ္ခါးအေဖြးသား ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ငိုပါေလေရာ ငယ္ငယ္ထဲကမအိမ္ခင္
မသြားမေနရဆိုရင္ လြယ္အိတ္ကိုစစ္တယ္ မိန္းကေလးအက်ီၤပါလို႔ကေတာ့
ေၿခဆင္းၿပီးေအာ္ငိုတာေလ။ မမကေတာ့သနပ္ခါးအေဖြးသား ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့မ်က္ရည္ရႊဲလဲနဲ႔
တေန႔မဟုတ္ဘူး ေန႔တိုင္းေလ ဘယ္ေလာက္ငိုငိုေက်ာင္းနားေရာက္တာနဲ႔
တိတ္သြားတာဆရာမက ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ ေခ်ာတယ္ အပ်ိဳၾကီး ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္တယ္ေလ။
ေရးရတာလဲပ်င္းသြားၿပီ ေနာက္မွထပ္ေရးေတာ့မယ္ေနာ္။
6:09 pm 26th Sep 2010!!
http://khinsandarwaine.blogspot.com/2010/09/blog-post_27.html?zx=c92877cc0e41d8c6
**၂ႏွစ္ၿပည့္ေတာ့မယ္ ဆက္မေရးၿဖစ္ေသးဘူး ဒီေန႔ေတာ့ ၿပန္ေရးမယ္ဆိုၿပီး ဒီ Blog မွာ ၿပန္တင္ထားလိုက့္တာပါ။**
ျမန္မာျပည္ကိုကြယ္... လြမ္းတယ္... သြားမယ္... ၿမန္မာျပည္ကိုကြယ္... လြမ္းတယ္...
သြားမယ္... ၿမန္မာျပည္ကိုကြယ္... လြမ္းတယ္... ၿပန္ေတာ႔မယ္.......
http://www.derekmccrea.50megs.com/pelicans_turtles.html
ဒီပိုးမွ်င္ေတြေၾကာင့္
ဘဝတစ္ခုရခဲ့ေပမယ့္
ကြန္ဆိုတာၾကီးကို
ေဖ်ာက္ဖ်က္ခ်င္သူ။
ဘုရားၿပီးေတာ့
ၿငမ္းဖ်က္ခ်င္သူဆို
ဖိႏိွပ္မႈမွန္သမွ်
ခါး ခါး ခါး
ၿမည္ေနေအာင္
ေသြးထဲကမုန္းတီးေနသူ။
ဓမၼ နဲ႔ အဓမၼ က
ေသြးထဲမွာသူတၿပန္ကိုယ္တၿပန္
စီးခ်င္းထိုးေနသူ။
ၿပိဳက်ခဲ့တဲ့
သကၠရာဇ္ေတြကို
ေစာင္းငဲ့မၾကည့္တမ္း
ေက်ာခိုင္းလိုက္သူ။
အားရိွပါးရိွ
ကၽြန္ေတာ့္စားခြက္ကို
စံုကန္ၿပစ္လိုက္တယ္။
ညေဝးၾကယ္။
